Atıf's profile. : : Gecelerin Sessizli...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
4/17/2006 Sevda SokağıBen sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum;
geceler hiç bitmiyor ben hiç uyumuyorum; gecenin efkarı iniyor perde perde; sevdanın hayali vuruyor arada bir içime. Ben sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum;
hani su perdelerinde mavi kuş resimleri olan; Ali bakkalın hemen yanında, 17 numara; o kırgın hayatın tam ortasında; hani duvarlarında hala yazılar olan o sokakta; biri gurbetin ,biri ihanetin, biride seni böyle sevmenin hikayesi. Sevdanın camı bana bakıyor ben cama;
ve bak sen su seren cama; pencere önünde menekşeler, hatmiler; bide gece sefası ,bide haytalığı adamın; abi bide Sevdanın hayali vuruyor arada içime; iyi oluyor diyorum bu sana iyi oluyor; arada bir arkadaşlar geliyor laflıyoruz ordan burdan; anlarsın ya güzel abim; iç cebimde bir umut doğuyor; bide nerden bulduysam resmi Sevdanın; resimde sevda inadına gülüyor; sevdam gayri resmi bilmekteyim; gel ki benim abim; birazda üstümüzde macera güzel duruyor; yani yakışıyor adama yakışıklı bir sevda; hayat haybeye vurmuyor yüzümüze belasını; hayat sokağımızda bir kehribar tespih gibi; dökuyor tanelerini takır takır yüzümüze. Ben sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum; geceler hiç bitmiyor ben hiç uyumuyorum; ağzımda fiyakalı bir ıslık; zulamda ağır yarası sevdanın; Ali bakkalın çırağı Metin anlıyor halinden insanın; Metin nedir senin niyetin; kap bakalım abine bir taze ekmek biraz zeytin; bu akşam yine odamda efkar var; anlarsın ya Metin adamın halinden adam anlar.. İbrahim Sadri 3/28/2006 Diyalog 2-Ben de gelim mi?
-Nereye?
-Nasıl nereye?
-Nereye geleceksin?
-Nerden bileyim?
-E sen dedin az önce!
-Ne dedim?
-Ben de gelim mi dedin!
-Nereye gelicem?
-E ben de onu soruyorum işte!
-Neyi?
-Az önce sordun ya!
-Dur şimdi, karar ver. Ben mi soruyorum, sen mi?
-Yahu sen sordun?
-Ne sordum?
-Ben de gelim mi dedin!
-Nereye?
-İşte ben de onu soruyorum sana!
-Yahu hem diyorsun sen sordun, sonra ben sordum diyorsun!
-Abi önce sen sordun!
-Ne sordum?
-Ben de gelim mi diye sordun!
-Yahu tamam da nereye geleceğimi söylemedin ki!
-E işte ben de sana onu soruyorum nereye geleceksin?
-E ben de sana soruyorum nereye gelicem diye?
-Yahu git Allah aşkına işine abi ya... Sabah sabah süpriz misin nesin ya?
3/21/2006 80'li Yıllarda Çocuk Olmak (Alıntı)1980li yıllarda hayatının ilk tecrübelerini yaşamış, ilkokula gitmiş, Kenan Evren´i, Erdal İnönü´yü, Özal'ı tanımış olmak, Ajda Pekkan´ın Alo, Michael Jackson´ın Pepsi reklamlarını hatırlayacak kadar şanslı olmak demek. Big in Japan, The Final Countdown, Eye of The Tiger demek. İcraatın içinden demek, "Semra koy bir kaset de neşemizi bulalım" demek. Köprü demek, ödediğiniz her kuruş verginin yol, su, elektrik olarak size geri dönmesi demek Voltran Voltran Voltran demek , depozito toplamak adına kola şişesi biriktirmek demek , Adile Naşit`ten masal dinlemek demek. Debbie Gibson, tiffany, Jason Danovan, Sandra, Modern Talking. vb. dinliyor olmak... Comanchero´nun ve life is life'ın sözlerini ezberlemeye çalışmak demek... Michael Jackson, Madonna, Samantha Fox demek Korhan Abay, Cenk Koray, Metin Milli, Ersen ve Dadaşlar demek. Clementine, He-man, She ra, Transformers demek. Okula siyah önlükle gitmek demek. Kayahan, Nilüfer, Sezen Aksu, Barış Manço ile büyümek demek. İhtilal çocuğu demek, Köle İzaura demek, Ziyaretçiler demek!!!! Acidçi misin metalci mi demek... Moruk demek, Herild yani demek, Hey corc versene borc demek, olmaz maykil bende de yok cevabını işitmek demek, geriye dönüp baktıkça iç geçirmek demek... Yüzyıl içindeki en iyi, en kıyak kuşak. Hem eski hem yeni olmak demek. Biraz gözü açık bir 80'li, yüz yıllık nesil kültürünü bir porsiyonda almış demektir. edi mörfiiiiiii huuuuuuuuuuuuuu şörli makleeyynn yeeeeeee diye bağırıp en az bir technotronic kasetine sahip olmak demek. Mahalle çeşmelerinden su içmek, bayramları iple çekmek, cumhurbaşkanı denince Kenan Evren'i hatırlamak demek Koltuk altında topla okul bahçesine yalnız giderken "nasılsa oynıycak birileri vardır" diyebilmek demek Eti kemik geçiyor demek; Evden çıkmayan bilgisayar bebeleri haline gelmeden çocukluğunu yaşayabilmiş,son dönemin bir üyesi olmak, Ne sorusuna zonk cevabı vermekten zevk duymak, büyüteç ile kağıt yakmak ve siyah kağıtların beyaza oranla daha kolay yandığını keşfetmek, 9 voltluk pile dilinle dokunup o ekşi anı yaşamak, Televizyon konserlerini teybe çekerken odaya giren anneyi hemen susturmak, 23 nisan çocuk şenliğinde gelen yabancı çocuklara 5 dakikada aşık olmak demek Son dersin son 5 dakikasında parkeleri giyip zilin çalmasını beklemek, hurraa kapıya doluşmak, dışarıya pestil olarak çıkmak demek, sinek ilacı arabalarının arkasında bıraktığı bulutta deli gibi dolaşmak demek. Kutu kolayı açtıktan sonra kapağını çekip çıkarıp atmak demek Tipe bak demek, Fon müziği Laura Brannigan'dan Self Control olan günler. Bakkala gitmenin, sokakta oynamanın, harçlık toplamanın geçerli sayıldığı, Havuç´un olmadığı yıllar demek... her şeye rağmen temiz ve el değmemiş bir hayat demek... Sonrasında biz büyüdük ve kirlendi dünya demek. Pazar akşamları mecburen yıkanmak ve erken yatmak demek Sesi açıp kısmak için televizyonun dibine kadar gidip üstündeki düğmelere basmak zorunda olmak demek Şehirlerarası yolculuklara çıkarken otobüsün 302s olması için dua etmek. Bilet alırken arka kapının önü ve tekerlek üstü olmasın demek. Resimli futbolcu kartları demek, süper babaanne demek, fantayla kolayı karıştırmak demek, mahalle kavramı demek. Çavuşevsku ve karısının kurşuna dizilişini TV'den seyretmek demek, o görüntülerin yıllar sonra bile kafadan hala çıkmamış olması demek. Anket ve hatıra defterlerinin olması bunlara seviyorum ama kimi diye başlayan maniler yazmak,önünde tek arkasında 2 çizgi olan külotlu çorapların havada sallanarak giydirilmesi, içinde biri sabunlu iki ıslak bez olan mustili beslenme çantası, dantel yaka, yenen kokulu silgi, leblebi tozu çekerken atlatılan ölüm tehlikeleri, hulohop, ayak bileğine takılarak çevrilen top, sek sek oynamak, bayramda mahalleye dağılıp şeker toplamak, müsaitseniz annemler size gelecek demek. TRT´nin yayın akışının bitmesiyle çalan İstiklal Marşı için ayağa kalkıp, marşı hazır olda bangır bangır söylemek ve marşın bitiminden sonra çıkan tiz "biiiiiiiiiiiiip"sesine rağmen televizyonu kapatmamak demek. Zerrin Özer demek. Nasıl da geçmişti bütün bir yaz demek. Bu şarkıya kafanda klip çekmek demek. Annelerin Çernobil yüzünden çay içirmemesi, gofret yedirmemesi demek.. Challenger'ın olduğu günkü haberleri hatırlamak demek.. PKK saldırılarında her gün mutlaka birilerinin öldüğünü duymak ama anlamamak demek. Veronica Castro'yu güzel zannetmek demek. Kenan Evreni Atatürk zannetmek demek. Yazlık diskolarda içeri alınmamak demek, bunun için ağlamak ve içeride - her nedense- You are in the army now- şarkısında sarmaş dolaş dans eden abi ve ablalara bakıp özenmek demek Gorbaçov´un kafasındaki kırmızılığın ne olduğunu merak etmek, anneye "Zeki Müren´e teyze mi diyim amca mı diyim" diye sormak, Kenan evren´in cumhurbaşkanlığı görevinden ayrılırken Çankaya köşkü basamaklarından yavaş yavaş inip sekreteriyle vedalaşmasını hatırlamak. "Hayat Bilgisi" kitabında Kenan Evren´in resmi olması, her yere modern cami inşa etme furyasına anlam verememek, batman ve Şirnak´ın henüz il olmadığı günleri hatırlamak, Özal'ın çenesinin enteresan yapısına anlam veremeyip, "acaba benim çenem de ilerde böyle olur mu" kaygısıyla aynaya bakmak demek... breyk breyk arkadaş arıyorum demek Eve lazım olur diye fazlaca pul almak demek ho ho ho hoover demek Zeki Müren'in size alo diyoruuuum demesi demek İlkokulda Halley, Petrol ve Komancero şarkılarını uydurma sözlerle söyleyerek dans eden Tolga Han özentisi sefil dans grupları kurmak okul sonrasında ise her gün koşturarak eve gidip; bu toprağın sesi programında kımıl zararlısı ile mücadele yöntemleri, orman köylüsünün sorunları ve yüksek randımanlı durum bugdayı türleri ile ilgili verilen faydalı bilgilerin ardından Kamber ağa ile uyanık skeçlerini büyük bir ilgi ile izlemek demek küçük yaşta bilinçli bir çiftçi kadar ziraat bilgisine sahip olmak demek sinemalarda the Lord of the rings, Harry Potter vs. izlemek yerine Jules Verne romanları okumakla geçirilen bir çocukluk demek Aldım çantamı kolumaaa, çıktım Dallas yoluna, ben Babi´yi beklerken Ceyar girdi koluma şarkısını dansıyla birlikte bilmek demek. Kimler geliyo kimler? sana ne, sana ne? Ama bunu söylemenize gerek yok ki, ben yapınca alışverişi, zaten alıyorum satış fişi replikleri barındıran Ali-Ayşegül Atik reklamı ve bakkal amca, bir pergel, bir kalem, bir de çikolata alacağım. Erooooolll, Eroooolll (mahallede çocuklardan biri) buraya gelin dedim size buraya ! fişini de al oğlum´daki Meşhur Erol, hadi hep birlikte, hep birlikte, biz biz olalım yemeklerden önceeee, lavaboya koşalım, hafta da bir kere tırnakları keselim, fırçalayıp onları tertemiz olalım diye şarkılar ezberleyen bir nesil olmak İcraatın içinden izleyip Özal´ın kalemine bakıp hipnotize olmaya çalışmak Videocudan American Ninja, Kartal, Kan Sporu ve Evil Dead gibi filmleri kiralamak demek Analogtan dijitale geçiş devrini yaşamış birey olduğunu anlamak ve ikisinden de farklı zevkler aldığının farkına varmak demek Çok güzel bir ülkenin son yıllarını hayal meyal hatırlamak, sonra da çivisinin çıkışını görerek büyümek demek Hava durumlarının eksi değil de "sıfırın altında bilmem kaç" denildiğini bilmek demek Apartmanın çatısına 5 metrelik anten takıp üstüne de tencere kapağı bağlayan bir abinin sizi TV önüne oturtması ve çatıdan oldu mu diye bağırıp anteni ayarlamaya çalışması . Yunanistan kanallarını görüntülemek adına .. oldu oldu diye camdan kafayı çıkarıp bağırmak ve kimsenin buna şaşırmaması demek. Siyah beyaz ve karlı bir görüntü de olsa .. Üstelik Yunanca tek kelime anlamasanız da gündüz vakti çizgi film izlemek için az debelenmemiş olmak demek... Muhtemelen hayatımız boyunca yaşadığımız en güzel 10 yıl demek... TRT 1´de oluşan sorunlar sonucu yayına bir süre ara verildiğinde ekrana getirilen donuk ağaç, dağ bayır resmine 10 dakika hareketsiz bakabilmek demek, Türkiye'de yaşamış son mutlu kuşak olduğunu hüzünle hissetmek demek....... 2/3/2006 Yüzük! (Alıntıdır)İki sevgili varmış. Hani insanın içini kıpır kıpır ettiren umut dolu bir sevgiymiş onlarınki. Evlenmeyi düşünüyorlarmış.
Derken bir gün delikanlının yurt dışına gitme mecburiyeti doğmuş.
Kız gözyaşları içinde kalmış. Onsuz nasıl yaşayacağını bilemiyormuş.
O zaman delikanlı cebinden bir yüzük çıkartmış ve demiş ki 'Ben iki yıl sonra döneceğim. Eger döndüğüm güne kadar parmağından bu yüzügü hiç çıkartmazsan beni gerçekten sevdiğini anlayacağım ve hemen evleneceğiz.' Genç kız çaresiz kabul etmis. Çocuk gitmis... Kız yüzüğü hiç ama hiç çıkartmamış. Taa ki... Taa ki sevgilisini karşılamaya gittiği güne kadar.
O gün rıhtımda durmuş kendisine nişanlışını getiren geminin kıyıya
yanaşmasını izliyormuş heyecanla. Birden güvertede delıkanlıyı görmüş.
Yüregi ağzına gelmiş.
Sevinç içinde kendisini göstermeye çalışmış.
Elini cebinden çıkartıp sallayayım derken "şıp" diye bir sesle irkilmiş. Yüzük parmagindan düsmüs, denizin derinliklerinde bi balığın midesine oturmuş Ne yaptıysa, ne söylediyse delikanlıyı ikna edememiş.
Çocuk kızı terk etmiş. Zaman geçmiş.
Kız bir gün hep nişanlısıyla birlikte gittikleri balıkçıya uğramış.
Birde bakmış ki delikanlı orada! Hemen yanına yaklaşıp olanları anlatmaya çalışmış.
Delikanlı ilk başlarda biraz soğuk davrandıysa da sonunda yelkenleri suya indirmiş. Uzun ayrılığın getirdiği özlemle birbirlerine sarılmışlar.
Mutluluk yüzlerinde okunuyormuş adeta.
Bu olayın şerefine hemen yemek sipariş etmişler. Bir kaç dakika sonra bir tabakta balıkları gelmiş. İstahla çatal bıçağa davranmışlar.
Balığı kestiklerinde içinden ne çıkmış dersiniz? Yüzük dediniz değil mi?
Bilemediniz. KILÇIK!
Siz çok fazla Türk filmi seyretmissiniz... 12/7/2005 Enter For Start...Seviyorum seni... Klavyemin ENTER tuşu gibi... ENTER’a bastığım kadar öpsem, koklasam sarılsam sana... Baksam doyasıya... Sabahtan akşama kadar baksam sana... 1024*768 ekran çözünürlüğü bile yaklaşamaz yanına... Photoshop'un ZOOM IN özelliğiyle incelesem teninin her yerini... Çevirmeli bağlantım sen oldun... Her an seni arıyorum ve bağlanıyorum 2048 KBP ile... Google yazıyorum aynı, Altavista desen aynı, Arabul desen aynı... Her yerde sen varsın... Ne yazarsam yazayım o uzun ve boş kutucuğa, sen çıkıyorsun yüzlerce sayfada... Windows'a rakip oldun bende... Tek aşkım Windows'um demiyorum artık... Kuması oldun Windows'un... ASP, PHP ne de C++... Hiç birinde yok formülün... Flaş animasyonlardan bile daha güzelsin... Winamp'ım da çalan Müslüm Baba'dan bile çok dinliyorum ses kayıtlarını... Croplamak istiyorum bazı yerlerini... Dinlemek istiyorum ve tekrar tekrar... Aktivasyon kodumsun benim... Giriş yapamıyorum hayata sen yokken... Günler bile boş beyaz bir sayfa oluyor... Sen olmasan reset bile etki etmez... Format atsalar bile yüklenemem bir daha... Bazen Need For Speed'ten bile vazgeçiyorum... En can alıcı virajımda hem de... O virajı dönsem yarışı kazanacağım hani... O derece ya... Soliteire hiç aklıma bile gelmiyor... Sen varsın bir tek... Şu an Belgelerimdesin... Aşkım. JPG... Bi’tanem.JPG... İnek sagarken. JPG... ve seni seviyorum. JPG’sin... Hayatımın modemi... Seni 1024 MB RAM’dan çok seviyorum... Setup finished successfully... Restart your computer now... Cüneyt Özer Ateş ve SuAteş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında sevdalanmış onun deli dalgalarına. Hırçın hırçın kayalara vuruşuna, yüreğindeki duruluğa. Demişki suya: gel sevdalım ol, Hayatıma anlam veren mucizem ol... Su dayanamamış ateşin gözlerindeki sıcaklığa, al demiş; Yüreğim sana armağan... Sarılmış ateşle su birbirlerine sıkıca,kopmamacasına... Zamanla su,buhar olmaya, ateş,kül olmaya başlamış. Ya kendisi yok olacakmış,ya aşkı... Baştan alınlarına yazılmış olan kaderi de yüreğindeki kederi de alıp gitmiş uzaklara su... Ateş kızmış,ateş yakmış ormanları... Aramış suyu diyarlar boyu, günler boyu,geceler boyu Bir gün gelmiş,suya varmış yolu Bakmış o duru gözlerine suyun, biraz kırgın,biraz hırçın. Ve o an anlamış; Aşkın bazen gitmek olduğunu. Ama gitmenin yitirmek olmadığını... Ateş durmuş,susmuş,sönmüş aşkıyla. İşte o zamandan beridir ki: Ateş sudan, su ateşten kaçar olmuş... Ateşin yüreğini sadece su, Suyun yüreğini Sadece ateş alır olmuş... Dilek Esen 12/6/2005 Unutmamak!Zaman zaman bazı şeyleri unuturuz. Randevularımızı, doğum günlerini, evlilik yıl dönümlerini, sabah uyanmayı, v.s. Lakin bazı şeyler de vardır ki unutmak istesek bile unutamayız. Daha doğrusu vücudumuz alışmıştır artık bunlara ve gayri ihtiyari yaparız. Mesela bir telefon görüşmesinden sonra ahizeyi kapatmak gibi. Ahizeyi kapatmayı unutan var mı aranızda?
Geçtiğimiz günlerde Türk Telekom'un meşhur ve de çok da işimize yarayan 163 borç sorma servisini aradım. Her zamanki gibi, alan kodunuzu ve telefon numaranızı girmenizi isteyen otomatik cevaplayıcı robot (aslında robop deniliyor) çıktı karşıma. Alan kodunu girdim, telefon numarasını girdim. Her şey gayet normaldi. Telefonumun borcunu öğrendikten sonra telefonu kapatacaktım ki, robop'un şöyle bir anons yaptığını duydum. Hatta 'yok canım olur mu böyle şey' diye aklıma takıldı ve tekrar arayarak aynı anonsun çıkmasını bekledim. Evet, yanlış duymamışım, her şey doğruydu. Robop'un anonsu aynen şu şekilde idi. 'Lütfen telefonunuzu kapatmayı unutmayınız.' Güleyim mi? Yoksa ağlayayım mı? Gülsem, bu komik mesaja gülerim. Ağlasam, Türk Telekom gibi Türkiye'nin telekomünikasyon sektöründeki en ciddi(!) kuruluşun böyle bir saçmalığı nasıl kullandığına. Varın siz gülün ya da ağlayın. Lakin bu kurum, bu ciddiyetsizliğini böyle devam ettirirse, daha neler duyacağız kim bilir. - Lütfen telefonunuzu kapatmayı unutmayınız. - Hangi elimizle? - Lütfen telefonunuzu kapatmayı unutmayınız. - Tamam canım teşekkür ederim! - Lütfen telefonunuzu kapatmayı unutmayınız. - Zaten işim var ben de kapatacaktım. - Lütfen telefonunuzu kapatmayı unutmayınız. - Canım sıkılıyor abla be, biraz daha konuşsak? - Lütfen telefonunuzu kapatmayı unutmayınız. - İşine bak, işine bak. Bana ne yapacağımı öğretme! - Lütfen telefonunuzu kapatmayı unutmayınız. - Kapatmasam daha mı çok yazar? 02.03.05 tarihinde www.zekirdek.com'da yayınlanan yazımdır... Atıf Yıldırım Kalmam Artık BuralardaYıllarımı verip okudum, çalıştım, didindim. Ailem beni okutmak için yemedi yedirdi. Giymedi giydirdi. Bu devlete güvenerek, açtığı üniversiteyi hakkımla kazandım ve kendi emeğimle bitirdim.
Yaklaşık bir senedir, masraf edip yetiştirdiği elemanına bir iş imkanı sağlayamadı. Ben de kendi imkanlarımla iş aradım ancak branşımda bir iş bulamadım… Yıllar süren emeklerimi bir tarafa itiyorum. Yıllardır tiksindiğim, kin kustuğum Tele vole kültürü dediğimiz kültüre artık karşı koyamıyorum. Ben sonu olmayan bir yola adım atıyorum artık. O şaşalı, süslü hayat ne yazık ki beni de kendi içine çekti. Ben de tele vole ekranlarında mankenlerle basılmak istiyorum. Ben de istiyorum artık. Benim de 4x4 jeep’in arka koltuğunda yüzünü saklayan metreslerim olsun. Ekranlardan Maraba tele vole diyerek madara olmak istiyorum. Dubai Adaları’nda bile Acun Firarda’ya basılmak istiyorum. Varsın kişiliğim beş para etmesin, yüzüme BEY diyenler arkamdan küfretsinler ne yazar. Kedinin uzanamadığı ciğerle alıp-veremediği bir meseleymiş bütün mevzuu der geçerim.. Kedi ile ciğer arasında kalmak istemiyorum. Ben de ünlü olmak, kısa yoldan köşeyi dönmek istiyorum. Oluyorum da. Bu belki de burada yazdığım son yazı. Bundan sonra bu köşeye ayıracak vaktim olmayacak. Olsa da yazmam artık. Neden mi? E artık ben eski Sinan olmayacağım. Ünlü olacağım artık. Sinan Bey diyecekler bana… Belki daha uyduruk bir gazetede sizin sesinizi halka ulaştırırım ilerleyen yıllarda ama şu sıralar sizinle de ilgilenemem. Size zaman ayıramayacak kadar meşgul ve ünlü olacağım çünkü. İmza günlerime gelirseniz “Zekirdek üyesiyim ben” deyiniz. Çevremde dolaşacak olan 50-60 kadar güvenlik görevlisine talimat verdirir sizleri ön sıralara aldırta bilirim. Zekirdek yönetiminden istediğim, bu köşeyi bir zamanlar benim kadar temiz, dürüst, akyağız bir delikanlıya devretmesi olacaktır. Başka bir şey istemiyorum, olamazda zaten. Çünkü ben ünlü oluyorum. Lakin sizin başınız sıkışırda halledemediğiniz bir konu olursa asistanlarımdan birine not bırakınız vaktim olursa bir ara ilgilenebilirim. Soyadımı da değiştireceğim. Artık eski saf Sinan’dan eser kalsın istemiyorum. Sinan HOŞSES olarak tanıyacaksınız beni. Menajerim yasaklamıştı ama buradan açıklamakta bir sakınca görmüyorum… İmajımı da değiştirdim. Ameliyatla Beynimi aldırdım ben. 6 ay hastane köşelerinde acılar içinde kıvrandım. Hiç biriniz yanımda değildiniz. Ben de şimdi sizi tanımayacağım. Yeni imajım için çok emek verdim ben çok acı çektim ama bunlar çektiğim son açılardı. Geçmişteki değerlerimle birlikte acımalarımı da gömdüm artık geçmişe. Müthiş bir de çıkış parçası buldum. Sezen Aksu çok sevdi sesimi, hasta oldu. Duyar duymaz nutku tutuldu garibin. Kendisi belli etmedi ama hissederim ben. Kala kaldı öyle. Fazla dayanamadım o haline. Uzaklaştım hemen oradan. Severim Aksu’yu, kırılsın istemem. Sonra karar verdim. Ben sahnelere yeni çıkan biriyim. Hastanenin borcu zaten gırtlakta. O yüzden kendimi toparlamak için önce düğünlerde ve sünnetlerde sahne alacağım. Sonra kendi plak şirketimi kuracağım. Niye ben kazanayım el yesin ama değil mi? Bunca emek verdim ben. Hastanenin borcu zaten gırtlakta. Meşhur olacağım ben. Acılar da çekeceğim belki ama zaten prim yapan da bu değil mi? (BKZ= Küçük Emrah) Çıkış parçamın sözlerini de ben yazdım. Esindirik Mustafa gibi oradan buradan araklamadım. Saz ekibine verecek param olmadığı için müziğini de kendim yaptım. Benim acayip bir taklit yeteneğim vardı ama siz yıllardır bunu bile fark etmediniz. Beynimi aldırırken gittiğim Pratisyen Hekim! ses tellerimi çok beğendi nerden baksan bi’ 8-10 santim gelir dedi. Miksajı da ben yaptım. Her şey kendi emeğim olsun istedim. Zaten mixlere verecek parada yoktu, hastanenin borçu gırtlakta. Albümünün her şeyi bana ait olacak. Öyle ki albüm kapağını bile kendim yaptım. Grafikere verecek para bulamadım. Hastanenin borç gırtlakta zaten. Ama göreceksiniz bu alemin kralı ben olacağım. Yepyeni bir tarzla çıkacağım. Tekno-Arabesk. Manyak bir çalışma oldu. Artık tele volelerde beni gördüğünüz zaman işte o bizim Kesik Parmak’tı dersiniz ya da demezsiniz, sizin bileceğiniz bir şey, icabında beni pek bağlamıyor. Ben laylalarda geceleri de Leylalarda olacağım. Hastanenin borcu bitene kadar yurt dışında tatile çıkamam ama bilmiyorum, kredi kartına 15-20 ay taksitli bir tur şirketi ile anlaşırsam Dubai’den size ücret alıcılı kart filan atarım. Aşağıda Zekirdek çektirdiğim albüm kapağını veriyorum. Onun altında da çıkış parçamın demosu var. Mustafa esinlenir diye hepsini yayınlayamıyorum. Hastanenin borcu bittikten sonra noterden gidip onaylatacağım. Kendinizle gurur duyabilirsiniz. Sinan Hoşses’in doğuşuna tanıklık ettiniz. Aranızdan bazı seçilmiş kişiler elimi tutabilme şerefine nail oldu. Hatta İçinizden birini de bu sıradan hayattan kurtarmaya karar verdim. Hakdiler'i de Menajerim olarak işe aldım. İsmimi açıklamamı istemiyordu ama ben dayanamadım. Ben dayanamayıp ismimi açıklayınca o da dayanamadı bari fotoğrafını da yayınlayalım dedi. O fotoğrafını da yayınlayalım deyince ikimiz dayanamadık çıkış parçamızın demosunu da yayınlayalım yayınlamışken dedik. İkimiz dedik yani. Ama sadece demoyu ikimiz yayınlayalım dedik. İsmi ben yayınlayalım dedim. Hakdiler önce olmaz dedi sonra dayanamadı kendisi, fotoğrafını da yayınlayalım dedi. Bunun üzerine biz, dayanamayıp demoyu yayınladık. Öyle oldu yani. Anlatabildim mi?
Sinan AYHAN 12/3/2005 Abarey ! (Onur Abi Fan Clup'tan Alıntıdır.) Abarey !
İnan Bu Son!Biliyorum artık hiç bir şey eskisi gibi olamayacak. Hissediyorum, bir daha asla eskisi kadar önemli olmayacak hiç bir şey. Tek tadımdın hayattan aldığım, tadım kalmadı... Düşerken dipsiz uçuruma, tutunduğum dalımdın, kayıp gittin avuçlarımdan, kırıldın. Yaşama bağımdın düğüm düğüm, koparıldın, acımadı ki diller, daha sıcağını yaşarsın derken kör yürekliler...
Umuda dönüktü yüreğim, gri gökyüzüne gördüğüm bembeyaz buluttun. Çamur deryası içerisinde soluklanabildiğim tek yeşilimdin. Bir ölüm sessizliği yaşarken ben, güvercinin kanadındaki ses oldun kulaklarımda... Yaşadığım tükenişin, acının, mutsuzluğun son durağıydın. Bir sen vardın yürekten hissedebildiğim, bir sen delice içime işleyen... Seninleyken doluyordu ciğerlerim havayla ancak. Sen varken atabiliyordu yüreğim. Kanım damarlarımda tenini hissetiğim anlarda hareketleniyordu sadece. Önce aşkı yitirdin sen. Hiç aramaya da gerek duymadın bile. İçini boşalttığın için, yittiğinin farkına bile varmadın. Sonrada "bizi" kaybettin... Müsvedde defterinde unuttun aşkı, temize geçemedin... Bir ormanın içinde buldun kendini. O ormandaki her ağaçtan farklı meyvelerle beslerim sandın ruhunu. Oysa çevrende bir sürü acı ve yalnızlık meyvesi veren ağaç olduğunu ve onları üreten ağaçları büyüttüğünü göremedin... Paylaşmak, konuşmak, anlatmak, dinlemek yerine aşkı sadece “tene dokunmaktır” olarak tanımladın... Ya aşk bu değil ya da ben farklı yaşıyor, görüyor, biliyor, hissediyorum. Aşk, yağmurun toprağı ıslatmasındaki hüzün, çiçeğe hayat vermesindeki sevinç, yarim ayin güneşle buluşması, denizin kayalıkları dövmesi değil belki de. Belki de aşk, gönül gözüyle bakıp, yürekten hissetmek değil... Çaresizdir sarsılır yüreğim, sanki bir gemidir Bu sessizlik, hüzün dolu aşkımın matemidir Matem tutan gemimde, inan bu son seferimdir... 27.11.05 Dilek ESEN 11/15/2005 HAZIR CEVAPLAR (Bende Çaldım) :)
HAZIR CEVAPLAR (PINAR YEŞİLTAY'IN SAYFASINDAN ALINTIDIR) İnsan AğlayamazYanımdan bir bulut akıyordu
Şimdi oturup anlatamam Seni gördüm beyazla mavi arasında Kocaman diyeceğim Tez biten şeyler vardır dünyamızda Ama unutulmaz bir bulut Geçer yanımdan arasıra Beyazla mavi arasında bir şey görünür Sonra erkekçe ve aptalca düşünür İnsan ağlayamaz Atıf YILDIRIM 11/12/2005 Dudak Payı
Çay bardağında Yakın olsun isterim Seni bir çivi 10/28/2005 Kum
KUM 10/18/2005 Diyalog- Abi markete kadar gidicem bişi istiyon mu?
- Napcan markette?
- Sigaram bitmiş bide gazete alıcam.
- Niye?
- Nasıl niye? Sigaram bitmiş dedim ya sigara almaya gidiyorum.
- Ha anladım.
- Sen bişi istiyon mu?
- Nasıl?
- Ne nasıl? Bişi istiyonmu diyom.
- Hı. Niye ki?
- Haydaa. Abi noluyo ya, dışarıdan istediğin bişi var mı diyom. Analmıyon mu abi?
- Haa. Anladım... Tamam tamam.
- .....
- Eee?
- Ne eee?
- Bişi istiyonmu istemiyon mu?
- Ha evet. Şey, varsa sıcak bi çay getirirsen sevinirim.
- Hö? Dışardan mı?
- Ne dışardan mı?
- Sıcak çay getir dedin ya. Dışardan mı getircem?
- Niye? Burda yok mu?
- Abi hayretsin ya. Ben dışardan bişi istiyonmu diyom sen sıcak çay getir diyon?
- Dışarıda sıcak çay mı var?
- Hay Allah'ım ya.
- Noldu?
- Yok bişi?
- Nasıl yok? Kalmamış mı?
- Ne kalmamş mı?
- Sıcak çay.
- Abi çay demlemedik ki.
- E dışardan getirim dedin.
- Dışarda sıcak çay ne arar abi. Kahve mi var sanki burada?
- E sen demedin mi?
- Neyi demedim mi?
- Dışarıdan sıcak çay getirim mi diye?
- Abi gitmiyom dışarı. Vazgeçtim sigarada almıyorum.
- Noldu ki?
- Yok bişi.
- Kalmamış mı?
Bitmez...... :) Tamamen müstehcen bir tarafımdan uydurdum. Serbestce dağıtabilirsiniz. :) 10/5/2005 Özetlenecek OlursamSıcakkanlı ve aşırı dost canlısıdır. Kötüde olsa her bir şeyin altında iyilik arar. Dedikodu yapmayı sever, ama yapana da kızar. Nerede, ne yapacağı hiç belli olmaz. Ansızın karşınıza çıkıverir ve apışıp kalırsınız. Sürpriz ve jest yapmayı sever. Hiç bir şeyi kafasına takmaz, dünya yansa umurunda olmaz, hatta kendine fındık aromalı bir nescafe yapar ve oturup seyreder. Söyleyeceklerini düşünerek ve tartarak söyler, konuşur. Lakin bir o kadar da patavatsızdır, ne söylediğinin farkına varana kadar ortalık çoktan birbirine girmiştir. Hayatı ciddiye almayan, lakin sorumluluklarını da bilen birisidir. Devlet kasası gibi doludur, sakladığı sırları kendisi bile bilmez, belli de etmez. Karda yürüyüp izini belli etmeyen familyasındandır. Karşısındaki insanın aklından geçenleri okuması gibisinden bir özelliği vardır. Eğlenmeyi ve eğlenceyi sever. Sitedeki metalardan da anlayacağınız üzere tam bir kedi hastasıdır. Hele ki, yavru bir kediyi sevip ve onla oynamaktan ve de onların oyunlarını seyretmekten aldığı zevki hiç bir şeyde bulamaz. Devamı... |
|
|
